Ten Years (2015, Ng Ka-Leung, Jevons Au, Wong Fei-Pang, Kwun-wai Chow, Kwok Zune, HK)

หนังสั้นห้าเรื่องที่เป็นเสมือน แรงกระเพื่อมจากคนฮ่องกงที่หวั่นไหวต่ออนาคตหลังจีนเข้ายึดครองเต็มตัว หนังฉายภาพฮ่องกงปี 2025ที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ในทางที่เลวลง

เริ่มจากเรื่องอขงเด็กหนุ่มสองคนที่ถูกจ้างไปก่อความวุ่นวายโดยการแสร้งว่าลอบสังหารนักการเมืองท้องถิ่นฮ่องกง เพื่อก่อความวุ่นวาย จีนจะได้ประกาศพรก.ฉุกเฉิน แต่ทุกอย่างมันหักมุมไปหมด เรื่องที่สองเป็นเรื่องของผัวเมียนักโบราณคดี ที่หันมาเก็บตัวอย่างของโลกร่วมสมัย เช่น ห้องของคนที่ถูกทางการลักพา ทำร้ายน ทพลาย ยิ่งเขาทำไปเรื่อยๆก็พบว่าspeciemn มีจำนวนมากจนกล่องเก็บไม่พอ และมันทำให้ทั้งคู่ซึมเศร้ามากขึ้นจนในที่สุดฝ่ายชายขอให้ฝ่ายหญิงเก็บspecimenของตัวเอง ซึ่งรวมทั้งการทำ taxidermy หรือสตัฟฟ์เขาไว้ เรื่องที่สามนี่พีคที่สุด เป็นเรื่องของแทกซี่ที่กำลังประสบปัญหาเพราะทางการเริ่มบีบให้คนที่พูดพูตงหัว(จีนกลาง) ไม่ได้ ให้หากินได้ยากขึ้น เช่นรับคนที่สนามบินไม่ได้ แทกซี่ต้องเรียนพูตงหัว ต้องเผชิญกับผู้ดดยสารที่พูดพูตงหัว บางคนก็พยายามคนที่พูดกวางตุ้งได้ GPS ก็ไม่ตอบสนองกวางตุ้ง ลูกๆไปเรียกหนังสือก็พุดกันคนละภาษา เรื่องที่สี่อาจจะกราดเกรี้ยวสุด เรื่องของ การประท้วงรบ.กลางที่ทำเป้นสารคดีสัมภาษณ์คนหลังจากมีคนไปเผาตัวตายหน้ากงศุลอังกฤษ เพื่อขอให้อังกฤษช่วยปลดปล่อย HK จากจีน แล้วสืบยอนไปเรื่อง umbrella rev. การประท้วงอดอาหารจนตาย การพยายาม uprise ของนศ. สิ่งที่ชอบคือมันมีทั้งคนที่อยากให้HK เป็นอิสระ แต่ไม่เชื่อความรุนแรง คนที่คิดว่าผู้ประท้วงเป็นแค่คนที่รบ.จีนจ้างมาเพื่อก่อความวุ่นวาย ตอนจบของหนังรุนแรงมากๆ หนังอาจเฉยๆแต่ตอนจบเล่นเอาน้ำตาซึมเหมือนกัน เรื่องสุดท้ายงดงามมาก เป็นเรื่องของคนขายไข่ ที่ขายไข่ฮ่องกงมาตลอชีวิต จนฟาร์มไข่โดนรบ.สั่งปิด ลูกไปเรียนหนังสือ ก็ต้องเป็น youth gard (แต่งตัวเหมือนRed Guard) คอยตรวจสอบคนอื่นที่ทำผิดกฏของรัฐ เช่นคำว่า local เป็นคำที่ผิดกฏหมาย youth gaurd ที่เป็นเด็กประถมจะถ่ายภาพส่งจนท. ไม่แว้แม้แต่พ่อแม่ตัวเอง แต่ฉากจบของหนังมีความหวังมาก และเราชอบฉากห้องหนังสือของหนังจริงๆ งดงามมากๆ

ตามประสาหนังรวมหนังสั้นหนังต้องมีดีบ้างเสียบ้าง แต่ที่สังเกตคือ นี่คือหนังที่แทบจะทิ้งกลิ่นแบบ HKmainstream ไปเลย ไปคล้ายหนังสั้นฮ่องกงใหม่ๆมากกว่า สงบกว่าไม่เอะเอะมะเทิ่ง และมีpolitical agenda ชัดเจนไม่ปิดบัง พอดูก็รู้สึกว่า เออน่าสนใจ แม้มันจะอ่อนความสนุกแบบหนังฮ่องกงสตูดิโอที่คุ้นเคยกันมาหลายสิบปี

จพอดูแล้วก็อยากฉายคู่กับ Midnight After ของ Fruit Chan ซึ่งมีความเป็นHK Mainstream เอะอะมะเทิ่ง เลอะเทอะเปรอะเปื้อน แต่พูดเรื่องเดียวกัน เรื่องความหสวั่นไหวของคนฮ่องกงต่ออนาคต

ไม่น่าเชื่อว่าเราเพิ่งดู Comreade, Almost Love Story ไปไม่นาน แต่ประเด็นทางการเมืองมันเปลี่ยนไปอีกแล้ว

พอดูจบก็รู้สึกรุนแรงว่า เด็กรุ่นต่อไป เป็นทั้งภัยคุกคามและความหวัง ระบบจะเปลี่ยนพวกเขาเป็นภัยคุกคามต่อคนรุ่นพ่อแม่ ยิ่งถ้าเราต่อต้านระบบอันมืดมัว แต่ทางออกเดียวคือเราต้งเปลี่ยนความคิดของพวกเขา ด้วยกำลังที่เรามี คนอื่นคงเป็นเรื่องอื่น แต่ของเราเองคงเป็นศิลปะสายแมส เช่นหนังสือ ดนตรี หรือภาพยนตร์มันโคดสำคัญ

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s