เมย์ไหนไฟแรงเฟร่อ(2015,ชยนพ บุญประกอบ,ไทย)

maynhai_04

#พี่เฟมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
#กูเมย์หลีด

1. สิ่งท่น่าสนใจมากๆในหนังคือตัวเรื่องหลักมันขับเคลื่อนด้วยเรื่องของศักดินาในโรงเรียน การแบบลำดับชั้นของนักเรียนในโรงเรียน ที่กลายเป็นภาพสะท้อนของสภาวะอำนาจนิยมในโณงเรียนกลายๆ วรรณะของนักเรียน เป็นเสมือนการวิพากษ์อำนาจในโรงเรียนและความยากลำบากในชีวิตแบบนั้น อย่างไรก็ดี หนังก็ตีสองหน้าอย่างแนบเนียนด้วยการเป็นหนังการ์ตูนด้วยการดูเหมือนจะวิพาษ์อำนาจแต่ก็ทำการแบ่งแยกผู้คนผ่าน stereotype เสียเอง เช่น เด็กอ้วน เด็กเรียน เด็กเนิร์ด ถึงที่สุดมันจึงเป็นวิธีคิดแบบเจนที่ไม่ได้ต้องการการเปลี่ยนแปลง ไม่ต้องการการประนีประนอม แต่ต้องการการเพิกเฉยเพราะเป็นทางเดียวที่จะมีชีวิตรอด

2. อย่างไรก็ตามทุกอย่างนั้นสามารถให้อภัยได้ เพราะหนังไม่ได้ตั้งใจจะเป็นหนังการเมืองในโรงเรียน ไม่ตั้งใจจะเป็นหนังรักลึกซึ้งด้วย มันตั้งใจที่จะเป็นหนังมังงะ ฮาๆ และไม่หยุดที่จะเป้นหนังมังงะฮาๆ การคาดหวังให้หนังมังงะฮาๆมาทำหน้าที่เปิดเผยความชิบหายของนักเรียนมัธยมไทยเป็นความคาดหวังที่ล้นเกิน(แต่แน่ว่าได้ก็ดี) อย่างไรก็ตามหนังกลับให้ในสิ่งที่เกินคาดหวังคือ การที่มันเป้นหนังมังงะ ที่ตัวละครเหมือนจะแบนมาก เสตอริโอไทป์มากๆ แต่หนังรักตัวละครทุกตัวมากพอจะใส่ชีวิตจิตใจให้ตัวละครเหล่านั้นไม่ต้องเป้ฯเพียง พระอกนางเอก ตัวประกอบ นางอิจฉา แต่ทุกตัวละครมีความเจ็บปวดเป็นของตัวเองในฐานะมนุษย์

3.สิ่งที่เราชอบสุดๆในหนังคือการที่หนังเป็นหนังมังงะนี่แหละ หนังทำให้เรานึกถึงชีวิตตอนมัธยม และการใช้ มังงะ ภาพยนตร์ ดนตรี เป็นเครื่องมือหลบหนีไปจากโลกที่ไม่สามารถเป็นส่วนหนึ่ง เราอาจบอกว่านี่คือหนังที่พูดว่า ‘ฉันอ่านการ์ตูน ฉันจึงมีชีวิตอยู่’ ‘ฉันพาฝัน ,ฉันหลบหนี ฉันจึงมีชีวิตอยู่’ ก็พูดได้ หนังให้ป๋องใช้ การ์ตูนเป็นที่ลบภัยจากการไร้ตัวตน การไม่ได้รับการยอมรับ การเป็นคนชั้นล่างสุดในโรงเรียน (เพราะการได้รับการยอมรับจากคนอืนๆ คือสิ่งสำคัญของวัยรุ่น) ตัวละครอย่างเมย์ไหน เป็นตัวละครที่ถ้าอยู่ในหนังฝรั่งเศสจะเจ็บปวดมาก เพราะเธอไม่สามารถผูกพันกับใครได้ แต่ถ้าอยู่ในหนังอเมริกันหรือญี่ปุ่น เธอจะไปเข้าทีม X-Men และ XMen เสมอมาเป็นที่รู้กันว่าเป็นหนังที่พูดถึงความแปลกแยกของวัยรุ่นโดย แฟนตาไซส์ให้มีพลังพิเศษ และต้องทุกข์ทนกับมัน การมีพลังพิเศษ ทดแทนสภาวะการเป้นไอ้อ้วน ไอ้หน้าสิว ไอ้เนิร์ด ไอ้ตัวเหม็น ความแปลกแยกจากบรรทัดฐานของสังคมถูกขยายให้ใหญ่และแฟนตาไซส์ให้เป็นพลังพิเศษ ที่ตัวละครไม่ได้มีความสุขที่มี แต่เป็นทุกข์เหมือนต้องสาป และทำให้ตัวละครต้องแปลกแยกจากสังคม ปต่การแปลกแยกของตัวละครเหล่านี้ including เมย์ไหนเป็นการแปลกแยกอย่างโรแมนติค คือเลือกออกจากฝูงมาเองราวกับเป็นการเสียสละเพื่อบูชายัญ การยอมไปจากฝูงดีกว่าจะทำให้คนอื่นเจ็บ ไม่ใช่การโดนขับออกจากฝูง (แบบเดียวกับวูลฟ์เวอรีนใน X MEn ) ไอ้ความรู้สึกเสียสละยอมโดเดี่ยวตัวเองนี้เองที่มอบความรู้สึกโรแมนติคให้เหล่าวัยรุ่นแปลกแยก และการแฟนตาไซส์ตัวเองเข้าไปอยู่ในโลกจินตนาการ (โลกของมังงะในเรื่องนี้) คือวิธีการเดียวที่จะเอาตัวรอดไปได้ในสังคมที่ไม่เข้าข้าง การหลบหนีเพื่อที่จะอยู่ คือเครื่องมือเดียวที่เหล่าวัยรุ่นซึ่งไม่มีปัญญาจะเปลี่ยนแปลงสังคม หรือต่อต้านสังคมได้แน่ๆต้องทำ สำหรับเมยืไหน เธอโชคดีที่พ่อแม่เข้าข้าง แต่วัยรุ่นจำนวนมาก (includingกู) มีไอ้มังงะนี้เท่านั้นนี่แหละที่เป็นทางออก ทำให้ชีวิตดำเนินไปได้

4.อันที่จริงตัวละครที่ตื้นที่สุดคือพี่เฟม ที่ดีแสนดีจนน่าเป็นลม แต่โชคดีที่น้องต่อ ธนภพ โปรยเสน่ห์ใส่ผู้ชมแบบไม่ให้พักหายใจทำให้ตัวละครที่แบนสุดตัวนี้มีมาเพื่อคว้าใจคนทั้งโรงเรียนและผู้ชมโดยไม่ต้องคิดกับความเจ็บปวดของการเป็นไอ้หล่อ ซึ่งตรงกันข้ามกับตัวละครน้องฟรังฐานันดรหนึ่งที่หนังใส่ประเด็นและความเจ็บปวดซับซ้อนของตัวละครออกมาอย่างน่าทึ่ง

5.บทของกหนังที๋ซ้อนไปมาระหว่างสิ่งที่ป๋องคิดกับมิงค์(น้องฟรัง) และ เมย์ไหน คิดกับพี่เฟม ซึ่งเอามาย้อนไปมาเป็นความสัมพันธ์ของเมย์กับป๋องเองนี่เขียนมาได้งามมาก โดยเฉพาพช่วงการวาดกร์ตูนกันไปมา (ฉากการ์ตูนตำนานรักอีไฟช๊อตนี่เป็ฯทั้งการหลบหนีและบอกรักที่งดงามมากๆ)

ดีใจที่GTH เลิกเล่นง่ายพยายามรบหัวรวบหางตัวละครโกงอารมณ์นคนดูและจบหนังในจุดที่พอดี ทำให้หนังมันหมดจดกว่าsuckซี๊ด และตลกกว่าด้วย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s