A Pigeon Sat On A Branch Reflecting On Existence (2014, Roy Anderson,Sweden)

pigeon-sat-on-a-branch-reflecting-on-existence-2

1.ลุงเปิดขวดไวน์แล้วหัวใจวายตายเหียก่อน แม่ที่กำลังจะตายแต่เอากระเป๋าเครื่องเพชรมากอดไว้ ลูกยื้อจากมือก็ไม่ยอมปล่อย คนล้มลงตายทั้งที่สั่งอาหารไว้แล้วเลยไม่รู้จะทำไงดี ใครอยากกินต่อปะ จ่ายแล้วด้วย เราโทรบอกว่าฉันดีใจที่เธอสบายดี อย่างชืดชาร้างไร้อาจกำลังจะฆ่าใครสักคน หรือกำลังทำการทดลองกบสมองลิงอยู่ หรือเราบอกว่า ฉันโอเคนะ ฉันรู้สึกดี ในสภาวะที่บอกบุญไม่รับชั่วนิรันดร์ โลกที่มนุษย์ขาวซีดน่าสมเพช ตาย หรือตกประป๋อง ไปอย่างน่าสมเพช และถูกทำให้น่าสมเพชซ้ำซ้อนบนจอภาพยนตร์ ที่ที่ไม่มีใครสมหวัง พากันอ้วนตุ๊ต๊ะ ไร้อารมณืความรู้สึกเหมือนคนตายติดแหง็กในภาพเขียน กรอบที่ออกไปไม่ได้ และไม่มีอะไรหลงเหลือ เออนั่นแหละ ความแห้งร้ายตายซาก เยียบเย็นน่าสมเพช ในโลกระยำของลุงรอย

2.คนชอบดูหนังจัดฉากเก๋ๆ แบบ วเส แอนเดอร์สัน แต่นี่คือพ่องของเวสอีกที(นามสกุลเหมือนกันแต่เข้าใจว่าไม่ได้เป้นญาติกันนะ) ภาพคุมพาลเลตสี จัดสมมาตร เป็นแคนวาสสวยๆ ที่ตัวละครตอกตรึงอยู่กึ่งกลาง เพียงแต่ ถ้าจะมีอารมณ์ขัน อารมณ์ขันของลุงรอยคือเรื่องชวนสังเวชใจมากกว่าความน่ารักน่าใคร่ ยอมรับว่าปกติตัวเองก้ำกึ่งกับหนังลุงรอยมาตลอดในแง่ที่ว่ามันเป็นหนังจำพวกกดมนุษย์ให้ต่ำ ด้วยการให้ภาพน่าสมเพช ตอกตรึงปิดตายในสถาณการณ์อึดอัด แต่หนังลุรอยมักเป็นห้วงสั้นชั้นเดียวที่ไม่มอบความรู้สึก อื่นๆนอกจากการเสียดสี ไม่มีความโกรธเกลียดแบบฮาเนเก้ หรือความตลกปนเศร้าแบบ อุลริช ซีเดล มนุษย์ของลุงรอยเป็นแบบจำลองคล้ายเบรสซง แต่มันสไตล์จัดจ้านและแห้งแล้งอารมณ์ขันจนเรารู้สึกว่ามันเป็นภาพถ่ายเคลื่อนที่มากกว่าภาพวาด

3. แต่ไม่ใช่นกพิราบ นกพิราบทำให้คืนดีกับลุงรอยและประเมินงานเก่าแกใหม่ได้ประมาณนึงนกพิรายตายซากในพิพิธภัณฑ์ในฉากแรกของหนังคืออะไรมันคือผู้ชม ที่เป็นนกพิราบไร้รูปในหนังมีแต่เสียงอยู่ไกลๆ หรือมันอาจคือตัวหนังเองหนังที่ทำหน้าที่ ‘relfect’ การดำรงคงอยู่ของมนุษย์ หนังจึงแบ่งบทแบบไม่สมมาตร หรือชัดเจนเป็นการพบปะความตายห้วงสั้นๆ ที่มนุษย์ไม่ดำรงคงอยู่กับการดำรงคงอยู่ที่ไม่มีชื่อ และบท Homo Sapiens ซึ่งแน่นอน จับภาพของลิง หนังจึงคือการสะท้อนภาพอย่างกลับกลอก ฉันสบายดี ทังที่มันระยำ ฉันหวังว่าเธอสบายดี แต่ฉันไม่ได้แคร์อะไรเธอสักหน่อย มันคือความกลับกลอกยอกย้อนแบบนั้น ความเย็นชา และการพังพินาศของมนุษย์กลับกลอกที่เย็นชาและไร้ทางออกในกรอบภาพปิดตาย -หนังของลุงรอย เอ้อการฆาตกรรมมนุษย์ในกรอบภาพปิดตาย

4. หนังมีแกนอยู่ที่เซลแมนดวงจู๋สองคนที่ขายของเล่นในงานปาร์ตี้ทำให้คนมีความสุข แต่ชีวิตกลับไม่ค่อยสุขเท่าไหร่ เขาเป็นลุงแก่สิ้นหวังที่เข้าไปอยู่ในความชิบหายผ่านฉากของผู้คนจำนวนมาก ที่พูดในสิ่งที่ไมไ่ด้เป็น หรือ เป็นไม่ได้ ตัวละครเล็กๆเช่นครูสอนเต้นเงี่ยนลูกศิษย์ นายทหารซวยซ้ำซ้อนในวันฝนตก หรือลุงกัปตันอดีตช่างตัดผม ตาหูหนวกในร้านเล่า ทุกสิ่งไหลหนุนเนื่องเข้าหากันเหมือนกระแสของเรื่องเล่าเล็กๆที่สองลุงล่องไป แต่นอกจาการซ้อนทับของตัวละครมันยังมีการซ้อนทับของเวลาในภาพของประวัติศาสตร์ มันเด็ดขาดมากๆที่ฉากหนึ่งเป็นฉากกองทัพของพระเจ้าชาร์ลส์ที่12 โผล่มาในร้านเหล้าแล้วใช้กฏเกณฑ์แบบสมัยเจ้ากับคนยุคปัจจุบัน เช่นตะเพิดผู้หญิงออกจากร้านหรือโบยตีคนที่ไม่เคารพกษัติรย์ กับในอีกฉากที่พูดถึงการเกณฑ์ทาสผิวสีในอดีตของเจ้าอาณนิคมไปทำให้ตายในห้องปิดตายโดยมีคนชั้นสูงยืนดู สองฉากนี้แตกต่างเวลา ออกไปเหลือ่มซ้อนเกือบเป็นหนังแฟนตาซี แต่มันกลับน่าตื่นเต้นมากๆเพราะมันคือการพูดถึงประวัติศาสตร์ในฐานะรากฐานของการล้มเหลวของมนุษยชาติ หนึ่งในสองลุงฝันตว่าต้นเองรับใช้พวกผู้ดีในฉากพวกนี้ กล่าวคือเราบรรดาไพร่ฟ้าถึงที่สุดเป็นแขนแมนมือไม้ และได้ประโยชน์จากการก่ออาชญากรรมต่อเพื่อนมนุษย์ แต่ระบบอุปถัมภ์แบบเจ้า เราซึ่งถ้าเกิดในอดีตจะถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารเลว ตอนนี้ติดอยู่ในโลกใหม่ ซึ่งไมไ่ด้แยกขาดแต่เป็นผลพวงของประวัติศาสตร์ ความพินาศใดๆของมนุษยืล้วนหนุเนื่องเชื่อมโยงกัน existence หรือการดำรงคงอยู่ของมนุษย์จึงถูก สะท้อน (reflect) ผ่านภาพนกพิราบนคาคบไม้ (ซึ่งคือนกพริาบสตัฟฟ์) ก่าวให้ถูกคือตัวละครของลุงรอยก็คือสัตว์สตัฟฟ์สีเทาในโลกของการสะท้อนความน่าเวทนาของการเกิดเป็นมนุษย์ ผ่านทางเรื่องของพวกเขาเอง หรืองของคนอื่นๆ เรื่อวงครามโลก หรือแม้แต่การบกับรัสเซียและการค้าทาส เราจูงตัวเราเองและลูกหลานของเราไปหลักประหารด้วยความน่าเวทนาแตกต่างกันและประกอบสัมมาชีพซังกะตายในการขายหัวเราะ สัตว์สตัฟฟ์ในโลกที่ต้องมีชีวิตต่อไป นั่นล่ะสัตว์สตัฟฟ์ในโลกที่ต้องมีชีวิตต่อไป นั่นล่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s