Inside Llewyn Davis (2013 , Joel & Ethan Coen,US)ชีวิตเราก็เท่านี้

vlcsnap-2014-02-14-22h00m53s115
คุณเป็นนักดนตรีโฟล์คตกอับ คุณเคยออกแผ่นกับคู่หู แต่คู่หูของคุณไปโดดสะพานแล้ว คุณไม่มีแม้แต่ห้องเช่า เร่ไปอาศัยนอนตามโซฟาบ้านเพื่อนคนนั้นทีคนนี้ที คุณอาจจะทำผู้หญิงท้อง แต่ที่สำคัยผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียเพื่อนของคุณ พวกเขาคือจิมกับจีนคู่ผัวเมียนักร้องที่กำลังมาแรงแซงคุณ ได้ทุกอย่างที่คุณอยากได้ วันนี้คุณต้องไปเป็นแบคอัพให้จิมสามีจีนด้วยซ้ำ คุณเผลอปล่อยแมวของเพื่อนบ้านที่คุณไปอาศัยนอนโซฟาออกมาแล้วกลับเข้าห้องไม่ได้คุณเลยต้องเร่ร่อนไปกับแมวส้ม คุณมีพ่อเป็นชาวเรือ ตอนนี้ไม่พูดกันแล้ว พูดให้ถูกคือพ่ออาจจะไม่พูดอีกแล้ว เลอะเลือนอยู่บ้านคนชราโน่น คุณเข้ากันไม่ได้กับพี่สาว ไปขออาศัยทีไรก็มีเรื่อง คุณได้ข่าวว่ามีนายทุนที่ชิคาโก้อาจจะชอบเพลงคุณ คุณที่วนเวียนไปไถตังค์จากบริษัทที่เคยออกแผ่นที่ขายไมไ่ด้ให้คุณเลยต้องอุ้มแมวส้มโบกรถไปชิคาโก้กับตาลุงอ้วนขี้ยาปากเสียและคนขับรถของเขา แต่คุณไม่มีโชค เออนั่นละ โชคชะตาคือสิ่งที่คุณไม่มี มีแต่อากาศหนาว เท้าที่ชื้นและเย็นตลอดเวลา มีแต่กีตาร์ มีแต่แมวหลงสีส้ม และคุณที่ความหวังเคลื่อนห่างออกไปเรื่อยๆ ที่เจ็บปวดคือความสิ้นหวังก็เคลื่อนห่างไปด้วย

คุณก็เหมือนกับเพลงของคุณ เพลงรันทดไร้ชื่อที่ไม่มีทางขายได้ คุณรังเกียจพวกเพลงพ๊อพๆประสานเสียง จริงๆคุณเป็นคนโดดเดี่ยวไม่มีใครเอา กล่าวตามจริง คุณเลวใช้ได้ และนี่คือกรรมที่คุณต้องแบกรับ คุณอาจจะเคยเข้าใกล้ชีวิจแบบอื่น แต่มันก็ผ่านไปแล้ว คุณไม่ให้ใครมาร้องประสานคุณอีกแล้ว เพราะคนที่ร้องประสานกับคุณไม่มีอยู่แล้ว คุณเลยโกรธเป็นบ้าตอนที่เมียของเพื่อนที่คุณไปอาศัยร้องประสานคุณ เวลาโกรธคุณควบคุมตัวเองไม่ได้ กับพี่สาว หรือกับใครหน้าไหนก็ไม่แตกต่าง คุณโหวกเหวกด่าแม่งทุกคน คุณเลยต้องอยู่คนเดียว คุณขี้อิจฉา คุณอิจฉาสองผัวเมียที่ดังกว่าคุณ แต่ในทางเดียวกันคุรก็โบยตีตัวเองและยกย่องตัวเองจากการพลาดสิ่งต่างๆในชีวิตด้วย คุณเหยียดที่จีนกับจิมจะมีชีวิตครอบครัวแสนสุขย้านไปบ้านชานเมือง แต่คุณก็ปรารถนามันด้วย มันก็อย่างที่จีนว่าคุณมันทำตัวเองความหยิ่งจองหองของคุณ คูรไม่เดินร่วมทางสายพ๊อพ ไม่กลับไปร้องเพลงแบบตลาดคุรไม่ได้บอกใคร แแต่คุณก็อิจฉาความสำเร็จของพวกร้องเพลงตลาดๆ คุณอยากร่ำรวยและโด่งดังแต่ก็อยากจะเป็นตัวคุรด้วย มันก็สมน้ำหน้าแล้ว คุณก็เลยเป็นอย่างเพลงที่คุรร้องตายไปตั้งนานก่อนโลกจะแขวนคอคุณ

คุณก็เหมือนแมวส้มตัวนั้น ไม่ใช่ ไม่ใช่แมวส้มตัวที่พลัดหลงออกจากบ้านช่องอบอุ่น แต่แมวส้มตัวที่คุณจับได้ทีหลัง ตัวที่เดินทางไปกับคุณแล้วคูรก็ผละไป ชีิวตคุณเหมือนการที่คุณเลี้ยงแมวส้ม ติดหนี้บุญคุรและได้ประโยชน์จากพวกอนุรักษ์นิยมที่คอยให้ที่พักพิงกับคุณแต่คุณก็ผละไป ไม่ใยดีกับวิธีของพวกเขา แต่ก็ใช่ว่าคุรจะได้ดี คุณติดอยู่ตรงกลาง กลางพายุหิมะ กลางพายุฝน กลางถนนมืดๆ หรือติดในรถเหมือนแมวส้มตัวนั้น จิมกับจีนเป็นแมวส้มที่จงรักภักดี แมวส้มที่หาทางกลับบ้านได้ แต่คุณเเป็นแมวส้มหลงทาง แมวเอาแต่ใจที่พนเจรไปอย่างอดอยากหิวโหย ทั้งทรนงและน่สมเพชแม้จะค่อนไปอย่างหลังมากกว่า

มันเจ็บปวดที่คุณขับรถข้ามรัฐไปร้องเพลงให้คนที่คิดว่าเพลงคุณดีแต่ไม่จ้างคุณ เจ็บปวดกว่านั้นคือคุรไปร้องเพลงให้พ่อคุณฟัง เพลงชาวเรือตามชีวิตของพ่อและชีวิตของคุณ เป็นครั้งแรกที่ดูเหมือนพ่อจะกลับมาเชื่อมต่อกับคุณอีกครั้ง ผ่านเพลงของคุณ แต่เปล่า พ่อขี้แตก ชีวิตคุณร่วงลงเหว สบถไปเถอะ แต่ที่เจ็บที่สุดคือการที่คุณบอกจีนว่าคุณจะเลิกแล้ว คุณไปไม่ถึงไหนและคุณเหนื่อยแล้วจริงๆ คุรถึงกับไปจ่ายเงินขอใบอนุญาติคืนจากสหภาพชาวประมง แล้วพบว่ามันสูญเปล่า ชีวิตถีบคุณกลับมาในวังวนเดิมๆ โลกที่กลับไม่ได้ไปไม่ถึง อย่างที่บอกความหวังเคลื่อนห่างออกไป ความสิ้นหวังก็เคลื่อนห่างออกไป คุณขับรถชนแมว แมวที่คือคุณเอง

พวกเขาไม่ได้แค่ทำหนังเกี่ยวกับคุร หนังของพวกเขาอาจจะแบ่งได้เป็นสองกลุ่มคร่าวๆคือกลุ่มพวกฆาตกรรมหยำฉา (คำชม) หนังจำพวก Raising Arizona หรือBlood Simple หรือFargo อีกกลุ่มที่เหลือก็เป็นหนังแบบชีวิตบัดซบแบบคุรนี่แหละ ความซวยแบบ A Serious Man หรือความแก่ความพาราไลซ์แบบ No Country For Old Men (จริงๆหนังเรื่องนี้น่าจะเป็นการผสมที่ลงตัวที่สุดของหนังสองกลุ่ม) โฟกัสกันที่กลุ่มหลัง คูรพบว่ามันคือหนังที่แสนจะสิ้นหวังเกี่ยวกับ Man Against the World ตัวละครในกลุ่มนี้ไม่ออกไปแส่หาเรื่องแต่เรื่องจะเดินข้ามาหา ตัวละครกลุ่มนี้จะ learn ,fail แต่พวกเขาจะไม่ชระ ชัยชนะของพวกเขาคือ fail better พวกเขาเป็นฮีโร่ไม่ใช่เพราะพวกเขาชนะโลก หรือกอบกู้โลก เพราะแค่ชีวิตตัวเองพวกเขาก็กอบกู้ไม่ได้ แต่พวกเขาเป็นฮีโณ่เพราะพวกเขาสิ้นหวังแต่ก็ยังไม่ตาย ชีวิตแม่งต้องดำเนินต่อไป ความล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าคือความงามของพวกเขา พวกคุณ พวกคนดีๆชั่วๆที่เรียกว่ามนุษย์ หนังของพวดกเขาจึงร้ายกาจ ตลก เจ็บปวดแต่ก็ร้ายกาจ มีแค่ด้านที่มืดกับด้านที่เศร้า ด้านที่มืดจะตลกและด้านที่เศร้ามักจะทรมาน นั่นและสรุปย่อความเป้นมนุษย์ความเป็นคุณ

คุณก็มีแค่นี้ แต่หนังมันเจ็บปวดตรงที่มันบอกว่าคุณไม้ได้ fail better และ fail worse เพราะคุณจัดการไม่ให้แมวส้มหลุดออกมาป่วนได้แต่มันเป็นอดีต ลูปของชีวิตคุณทั้งหมดเป็นปัจจุบันและอนาคตที่บรรจบกับอดีต แนาคตอยู่ตอนเปิดเรื่องต่างหากก็หมายความว่าถ้านั่นยังไม่พอคุณถูกชกล้มคว่ำแล้วfail worse แต่เอ้ออาจจะมีวันที่fail better แล้ว คุรจะได้ไม่ต้องใส่ถงสองชั้นเอาเทปพันสายไฟเวลากิ๊กสาวเหมือนที่จีนด่าคุณอีกก็ได้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s