HOUSE OF TOLERANCE (BERTRAND BONELLO/2011/FR) หากเราไม่ลุกไหม้เสียแล้ว ราตรีกาลจะเรื่องโรจน์ขึ้นได้อย่างไร


may the whore’s forces be with you!

หากเราไม่ลุกไหม้เสียแล้ว ราตรีกาลจะเรื่องโรจน์ขึ้นได้อย่างไร -กะหรี่นางหนึ่งกล่าว

จริงๆตอนดูจะนึกถึงDOWNFALL ของ อิม กวอน เต็ก ในแง่ที่ว่ามันเป็นหนังที่โฟกัสที่พิธีกรรมของกะหรี่ในซ่องมากกว่าจะสร้างดราม่าใดๆ แต่หนังเล่นกับประเด็นความเจ้บปวดรวดร้าวอันแสนพิลึกพิลั่นได่้หมดจดงดงามเหลือเกิน
ลีอาจะตัดขนเพชรใส่ซองให้ลูกค้าที่รัก แมเดอลีนโดนลูกค้าประจำเฉือนปาก โคลทิลด์พพยายามกดข่มความไม่อาจรักลูกค้าจนยิ่งทำให้เธอต้องใช้ยาฝิ่น จูลี่ป่วยไข้ ซามิร่าไม่มีประจำเดือนหกเดือนแล้ว พอลีนส่งจดหมายมาขอขายตัว

ทุกอย่างในหนังดำเนินไปโดยไม่พยายามโฟกัสจุดใดจุดหนึ่ง ความสัมพันธ์ของลูกค้ากับกะหรี่ กะหรี่กับแม่เล้า หรือกะหรี่กับกะหรี่ด้วยกันถูกเล่าอย่างคลุมเครือเรื่อเรือง เหมือนกับตัวซ่องที่ราวกับหลุดออกมาจากภาพะเขียน

ซ่องในหนังเป็ซ่องของพวกคนมีอันจะกิน บริการหรูหรา มีคนมาแสวงหาแรงบันดาลใจ กะหรี่มีคุณภาพ พูดคุยได้ทุกเรื่อง อ่านงานวิจัย หรืออาจจะยอมทำได้ทุกอย่างที่ถูกสั่งให้ทำ เช่นเอากันในอ่างแชมเปญ หรือบยอมเป็นตุ๊กตาให้แต่งตัว

การเกิดขึ้น ตั้งอยุ่และดับไปของซ่องจึงเป็นไปอย่างปฏิเสธการเร้าอารมณ์ การกรีดเฉือนในฉากท้ายสุดด้วยภาพเกรนแตกของปัจจุบันขณะทำให้หนังเป็นเรื่องของพื้นที่และเวลา ที่น่าสนใจ กะหรี่ต้นศตวรรษอยู่ในซ่องในโมงยามารเปลี่ยนผ่านที่ความรักออกมาอยู่ยบนถนน ตอนนี้โคมแดงอยุ่หน้าอาคารหรูหราที่ไม่ใช่ซ่องและกะหรี่ยืนขช้างถนนเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าเดิมๆ และง่านเดิมๆ ภายใต้การเปลี่ยนแปลงในระดับภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์

หนังพูดเรื่องการเป็น วัตถุปรารถนาได้เข้มข้นมากๆๆ ตัวละครแมเดอลีนที่ถูกลูกค้าที่รัก กรีดปากจนกลายเป็นโจกเกอร์เป็นภาพแทนสุดทางของการเป้นวัตถุปรารถนา ในฐานะกะหรี่ที่เป็นตัวประหลาดด้วย ฉากที่เธอยอมไปงานจัดเลี้ยงของพวกกระฎุมพีเป็นฉากที่โหดเหี้ยมมาก เพราะำไปๆมา การขายตัวในฐานะกะหรี่เป็นการกลายเป็นวัตถุที่โหดร้ายน้อยกว่าการถูกพาไปเพื่อจ้องมองใบหน้าพิกลพิการ ในปาร์ตี้ที่เธอต้องทั้งขายตัวและขายหน้าจึงเป็นการผลักกะหรี่ไปสุดทางในฐานะของสิ่งแปลกปลอมที่สังคมปรารถนา ในฐานะวัตถุไม่ใช่มนุษย์

ที่ร้ายการจคือหนังแสดงให้เป็นเป็นนัยว่าแมดเดอลีนยังคงฝันถึงลุกค้าซึ่งทำลายเธอในยามกระสันต์ ความสัมพันธ์รักชังระหว่าง้หยื่อและคนที่เอาจากเหลื่อ ทำให้มันเกิดความหมิ่เหม่ที่ลึกลับขึ้นอันนี้เองคือความลึกลับของกะหรี่

มันจึงเป้นไปตามที่ว่าว่าธอรู้สึก ถึงน้ำกามบนใบหน้า ซึ่งไหลเลอะเลื่อเปื้อน ใบหน้าฉาบทาสีขาวสกปรก ริมผีปากเป็นสีแดง แต่เธอไม่อยากเช็ดมันออก ความฝันของแมดเดอลีน บ่งบอกรูปรอยของกะหรี่ในฐานะวัตถุทางเพศที่มีหัวใจ ความสัมพันธ์ลึกลับของการทำลายกันและกัน ซึ่งความรักเกิดขึ้น และทำลายตัวมันเอง ฉากนี้ถูกนำมาแสดงให้เห็นภาพในช่วงท้าของเรื่องที่ทำให้เราตะลึงในความงดงามที่รุนแรง วิปลาส วิปริตผิดเพี้ยนของมันอย่างถึงที่สุด กะหรี่คือเชื้อไฟที่ลุกไหม้ ความรักคือแสงสว่างของรัตติกาล และถึงที่สุดมันก็แค่เผาไหม้ตัวเอง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s