THE TERRORIZERS (EDWARD YANG/1986/TAIWAN)การล่มสลาของสถาบันครอบครัวที่ความรักไม่อาจเยียวยา

เช้านั้นมีการยิงกัน แก๊งค์วัยรุ่นยิงต่อสู้กับตำรวจ ในที่ใกล้ๆกัน สามีกำลังจะออกไปทำงานนักวิทยาศาสตร์ ภรรยาอยุ่บ้านหมกมุ่นกับการเขียนหนังสือ เช้านั้น แฟนสาวอ่านหนังสือจนเผลอหลับ แฟนหนุ่มเลยออกไปถ่ายรูปการยิงกัน เช้านั้น หยิงสาวคนหนึ่งในแก๊งค์หนีรอดออกมาได้เพียงคนเดียว สาวลูกครึ่งฝรั่งอาเซีย เปะปะไปตามถนน หนุ่มช่างภาพตามถ่ายรูปเธอมาเก็บไว้ หลังจากนั้นทุกอย่างรอบๆตัวทุกคนก็เปลี่ยนไปหมดทีละน้อยละน้อย

ด้วยการตัดต่อที่งดงามเหมือนการลีลาศหนังประกอบภาพตัดปะของกลุ่มคนทั้งสามเข้าด้วยกัน เชื่อมโยงผ่าน การรับโทรศัพท์ลึกลับ การจ้องมองด้านหลังขอคนอันเป็นที่รักจากไปจากนอกหน้าต่าง และอาชญากรรมที่เคลือบอยู่บางเบา

ตัวละครซ้อนทับเข้าหากันอย่างดงงาม หนุ่มนักวิทยาศาสตร์กำลังจะได้เป็นหัวหน้าเพราะหัวหน้าคนเก่าเป็นอัมพฤกษืจึงกำกจัดคู่แข่งด้วยการอบอกความลับกับหัวหน้าใหญ๋ ภรรยาของเขาไม่อาจทนโลกคับแคบของการเขียนอยู่แต่ในห้อง จึงเริ่มความสัมพันธ์กับแฟนเก่า เด็กหนุ่มช่างภาพถูกแฟนเก่าเหวี่ยงใส่เพราะถ่ายรูปสาวแปลกหน้า เขาเป็นฝ่ายจากไปเช่าห้องที่เคยเกิดเหตุเอามาทำเป็นห้องมืด แฟนสาวของเขาฆ่าตัวตายขณะที่สาวแกงค์โทรศัพท์ล้อเล่นไปตามบ้านว่าเธอเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน เสียงโทรศัพท์ลึกลับทำให้ภรรยาออกจากบ้านและจะไม่กลับมาอีกแม้จะเขียนหนังสือเสร็จแล้ว โดยที่สามีไม่มีทางจะเข้าใจได้ เด็กสาวชาวแกงค์หนีออกจากบ้านกลับมาที่ห้องเช่าแล้วเจอเด็กหนุ่ม พวกเขาเกือบจะสานสัมพันธ์แต่ก็แยกจากกัน เด็กหน่มกลับไปคืนดีกับแฟนสาว ภรรยาประสบความสำเร็จกับการเขียนหนังสือ หนำซ้ไปทำงานกับบริษัทขายโทรศัพท์ เด็กหนุ่มเคยเห็นเธอมาที่ห้องเช่าครั้งหนึ่ง เขาปะติดปะต่อเรื่องจากภาพถ่าย โทรศัพท์ลึกลับไปหาสามีของเธอ เรื่องทั้งหมดค่อยๆขใวดเข้าหากันโดยไม่ได้เกี่ยวข้องกัน ทั้งหมดค่อยๆโยงใยเข้าหากันอย่างเศร้าๆ และลงเอยอย่างรวดร้าว

สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดในเรืองนี้คือการฉายภาพความเปราะบางอ่อนไหวของมนุษย์ชั้นกลางในเรื่อง ในขณะที่ตัวละครอย่างเด็กสาวชาวแกงค์เป็นภาพแบบของคนชั้น ล่างที่สู้ยิบตากับชีวิต ในขณะเดียวกันเป็น terrorizer ในครึ่งเรื่องแรก ที่ก่อเหตุต่อสู้ตำรวจ จนต้องยิงกัน หรือเด็กหนุ่มช่างภาพลูกคนมีเงินที่เหยาะแหยะเหลวไหล อยากเป็นช่างภาพแต่พอหมดเงินก็กลับบ้าน หรือให้พ่อจ่ายเงินให้ คนรักฆ่าตัวตายก็ไม่รู้ ทั้งหมดทั้งมวลมีเพียงผัวเมียคนชั้นกลางเท่านั้นที่ต้องแบกรับแอกของหน้าที่การงาน และแอกของความเกียรติยศ ชื่อเสียง เมื่อชายหนุ่มสูญเสียมันไปทีละน้อย มันจึงเป็นเรื่องที่เขาไม่สามารถจะทนรับได้อีกต่อไป ภรรยาเรียกร้องหาเสรีภาพของการไปพ้นจากสามีที่ดูเหมือ่น ไว้ใจพอจะไม่ถามถึงอดีตของเธอ แต่จริงๆอาจจะไม่ได้แคร์เธอเลยก็ได้ เขาเองเป็นคนหนุ่มที่ปฏิบัติตามทำนองคลองธรรม (เขาถึงกับดุว่า ภรรยาที่สูบบุหรี่ ) เขาไม่เคยนอกใจ ไม่เคยตบตีเมีย การถูกลงโทษทั้งที่ทำทุกอย่างที่พอจะทำได้เพื่อให้เป็นคนดีนั้นเป็นเรื่องที่เขาไม่อาจทนรับ เพราะในทางหนึ่งมันสะท้อนว่าการเป็นคนดีคือการถูกลงทัณฑือย่างหนึ่ง มันคือการเสียสละตัวเอง เพื่อจะให้ได้ชื่อว่าเป็นคนดี แล้วผมตอบแทนของการเป็นคนดีคือถูกเมียทิ้งหรือ
ในอีกทางหนึ่ง หนังก็งดงามมากพอจะแสดงให้เห็นว่า ถึงที่สุดอาชญากรรมที่แต่ละคนเฝ้าปะติดปะต่อ ผ่านนิยายที่เขียนขึ้น ภาพถ่ายที่ถูกถ่าย ถึงที่สุดไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับการที่คนสองคนจะเลิกรักกัน ต่อให้สิ่งที่เป็นฟางเส้นสุดท้ายคือโทรศัพท์ลึกลับของเด็กสาวชาวแกงค์ มันก้ไม่ได้บอกได้เลยว่าภรรยาของเขาเข้าใจผิดและจะกลับมาอยุ่กับเขา ไม่ว่าจะมีโทรศัพท์หรือไม่เธอก็จะไปแลัวไม่กลับมาอีกแล้ว มองจากจุดนี้ ฉากที่สวยงามและเจ้บปวดมากคือฉากที่เธอจัดกระเป๋าออกจากบ้านแล้วปิดซิปไม่ได้ สามีต้องมาปิดให้ กอดลากัน เขาหวังว่าถ้าเขาทำตัวดีๆไม่ดื้อไม่ซน ภรรยาของเขาจะกลับมา แต่เธอจะไม่กลับมาอีกแล้ว ไม่ว่าเขาจะเป็นคนดีหรือไม่ การเป็นคนดีในนิยามคนชั้นกลางไม่ได้รับประกันว่าจะมีชีวิตที่ดี ความสับสนของสิ่งนี้เองนไำปสุ่โศกนาฏกรรม ในตอนท้าย และเปิดเผย Terrorizers ที่แท้ ซึ่งไม่ใช่อาชญกรรมบนท้องถนน แต่เป็นอาชญากรรมในใจเอง

การจบหนังด้วยฉากที่เปิดเผยให้เห็นสิ่งที่มาเมื่อเวลาสายเกินไป เป็นฉากจบที่ช่างน่าทึ่งและตราตรึงมากๆ เมทื่อคิดว่าแอกชนิดนี้จะถูกแบกต่อไปอย่างไร

เอ็ดเวิร์ดหยาง ตัดหนังแบบปะติดไปมา เลือกฉายภาพบางส่วนอขงเหตุการณ์เป๋็นเสี้ยวเล็กๆ เพื่อเล่าเรื่อง ทุกเหตุการณืไม่ได้เชื่อมร้อยแบบเส้นเวลา แต่ขยายแผ่ออกเหมือนผ้าหลากสีผืนใหญ่ที่วิจิตรบรรจง (อีกคนที่น่าจะตัดต่อได้ในระดับคือ Claire Denis) มันยิ่งทำหน้าที่คล้ายๆ BLOW UPของอันโตนิโอนี่ (ที่ตัวละครเด็กหนุ่มช่างภาพขยายภาพของหยิงสาวก็น่าจะมาจากBLOW UP) นั่นคือการที่ยิ่งขยายก็ยิ่งนำไปสู่การค้นพบความหมายอืนๆที่เลือนไปจากความหมายตั้งต้น

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s