BLEAK NIGHT (YOON SUNG YHUN/2011/ST KR) เพื่อนสนิท

เรื่องมีอยู่ว่าหลังลูกชายวัยรุ่นตาย พ่อผู้ห่างเหิน เดินสายออกพบปะเพื่อนของลูกชายเพราะอยากรู้ว่าความตายของลูกชายเกิดขึ้นได้อย่างไร เขาไม่รู้จักเพื่อนลุก ต้องหาเอจากครู หรือไม่ก็เปิดดูรูปที่ลูกเคยเก็ยเอาไว้ แล้วไปคุยด้วยทีละคน

 

ลูกชายเขาไม่น่าตายหรอก เป็นเด็กหนุ่มหล่อเหลาที่เป็นหัวโจกของเพื่อนๆเสมอ เป็นคนแบบที่สามารถพาแก๊งค์ไปแกล้งคนอื่นได้ หัวเราะสนุกสนาน ตอนแรกเข้าใจว่าลูกชายของเขาคือคนที่โดนแกล้ง แต่ไม่ใช่ เด็กคนที่ตายเป็นเด็กหัวโจก คนที่ไม่น่าตายที่สุด

 

ฟังดูเหมือนเป็นหนังประเภท ใครฆ่าลูกกู หรือเป็นหนังทำนองความเลวร้ายในโรงเรียนมัธยมที่กดดันให้เด็กแปลกแยกฆ่าตัวตาย แต่มันไม่ใช่เลยซักอย่าง มันสามัญดาษาดื่นกว่านั้น เจ็บปวดรวดราวกว่านั้น และสวยงามกว่านั้น

 

หนังค่อยๆพาเรากลับไปดูเรื่องของเพื่อนสามคนที่สนิทสนมกันมากๆ คีแทกับดองยุนเป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งแต่ประถม พอมัธยม ฮีจุน ก็ย้ายเข้ามาแล้วกลายเป็นเพื่อนซี้กัน พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันที่สถานีรถไฟร้าง เล่นเบสบอล เตะต่อยกันแบบเด็กหนุ่ม นัดเดทสาวก็ไปพร้อมกัน

 

 

มันเริ่มจาดเรื่องเล็กๆทำนองว่า สาวที่ฮีจุนแชอบ ดันมาชอบคีแท แต่คีแทก็ไม่ยอมสานต่อ เรื่องเล็กๆน้อยๆอะไรอย่างเช่นการที่คีแทชอบวางอำนาจเป็นพี่ใหญ่

กดหัวใช้คนอื่นๆ เรื่องที่เขาไม่ยอมพูดเรื่องครอบครัวของตัวเอง เรื่องที่เขามีเพื่นเป็นแก๊งค์เป็นก๊วน ทั้งหมดค่อยๆรบกวนจิตใจของเพื่อนสนิท ไหนจะการที่ดองยุนมีคนรักแล้วค่อยๆห่างจากเพืนอ เรื่องเล็กๆที่ค่อยๆทับถมจนวันหนึ่งคีแทกับฮีจุนก็ทะเลาะกันด้วยเรื่องโง่ๆ แล้วทั้งคู่ทำให้มันแย่ลงเ้วยอะไรแมนๆอย่างเช่นการแกล้งกัน การต่อยกัน หรือการทิ่มแทวกันด้วยคำพูด ฮีจุนย้ายโรงเรียน และคีแทก็ทะเลาะกับดองยุนเพื่อนที่สนิทที่สุดของเขา ด้วยอาการแมนๆซึ่งเตลิดไปสู่เรื่องใหญ่โต

 

จริงๆพลอตความสัมพันธ์ของเพื่อนที่ค่อยๆแตกร้าวและจบสิ้นลงนี้ เป็นเรื่องในทำนองเดียวกับพวกหนังแกงค์สเตอร์แมนๆ ที่แสดงให้เห็นความโง่เง่าของพวกบุรุษเพศที่ไม่ยอมพูดกันตรงๆ เข้าใจว่าเพื่อนจะเข้าใจ แล้วยิ่งทำร้ายกันเองมากขึ้นจากการไม่ยอมลงให้กัน แต่ในหนังเรื่องนี้ หนังเลือกตัดอาการดราม่าฟูมฟายออก หนังโฟกัสการจบสิ้นลงของมิตรภาพวัยรุ่นที่จริงจนเจ็บปวด จนทำให้เรานึกถึงมิตรภาพของตัวเองที่จู่ๆก็จบลงแบบนั้นเหมือนกัน อาจจะเพราะเราปากแข้ง หรือเพราะเราเป็นเด็กวัยรุ่นที่ไมู่้เรื่องอะไรนอกจากอยากจะเอาแต่ใจ

 

 

หนังไม่ได้เสียเวลามาคลี่คลายว่าเกิดอะไรขึ้น หรือใครผิด หรือจะสอนสั่งอะไรใคร หนังเลือกด้านที่ละเอียดอ่อนกว่าเป็นมนุษยืกว่า เศร้ากว่า คือเล่าเรื่องของการจบสิ้นที่เรียกคืนไม่ได้ ความสำนึกผิดที่มาช้าเกินไป และความเจ็บปวดของการไม่อาจแก้คืน คีแทที่ดูเหมือนเป็นคนแข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มที่จรงแล้วเปราะบางอ่อนไหวถึงที่สุด ฉากที่สวยงามมากๆคือฉากการที่เขาเปิดเผยเรื่องที่ย้านกับเพื่อนสนิท (แต่กับเพื่อนคนอื่นๆเขาเบี่ยงประเด็น ลามเลยไปถึงขั้นหาเรื่องข่มขู่ข้อหาแอบสาระแนญุบซิบนินทาเขาในเรื่องนี้) เขาโพล่งขึ้นมาเฉยๆระหว่างทางกลับบ้าน ในวันเดียวกันนั้น ลดการ์ดต่ำ เปิดเผยดานที่อ่นไหวที่สุดของตัวเอง เจาโกรธที่เพื่อนไม่อยมเข้าใจเขา ไม่ยอมอยู่ข้างเขา

 

ความอ่อนไหวเปราะบางของตัวละครค่อยๆคลี่คลายออกอย่างละเอียดอ่อน ในที่สุดเราก็ได้เห็นว่าคีแท แครืเพื่อนขนาดไหน และเจ็บปวดอย่างไร การโตี้ตอบความเจ็บปวด หรือความสำนึกบาปอย่างเม่นสลัดขนใส่ผู้อื่นนั้นใหผลลัพธ์อย่างไร หนังเล่าอย่างละเอียดอ่อน และเจ็บปวดอย่างยิ่ง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s