เธอชื่อพระจันทร์ (วสุนันท์ หุตเวช /2010/ไทย)

A+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

it was Vasunun’s best film

เราชอบการมองในหนังเรื่องนี้มาก ทั้งจังหวะของการมองออกไปนอกบ้าน การจ้องมองขาของผู้หญิง(ซึ่งอาจแทนสายตาของหมา) หรือการจ้องมองหมา รูปแบบการจ้องมองแบบไปพ้นจากการจ้องมองแบบผู้ชาย ในขณะเดียวกันหมา และตัวเอกในเรื่องก็ครองสถานะร่วมของการถูกกักขังใน…บ้าน การถูกทำให้เชื่อง

หนังทำให้นึกถึงบทสนทนาของฟาสบินเดอร์ที่ว่า เธอต้องเลือกระหว่างเดียวดายอยู่บนเตียงกัยบการมีผัวแล้วถูกกดขี่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ไม่ว่ายังผู้หญิงก็ถูกกดขี่อยู่ดี ในโลกนี้ไม่มีผู้หญิงที่รอดพ้นจากกาถูกกดขี่มีแต่ผู้หญิงที่ผูชายยังกดขี่เธอไม่พอด้วยซ้ำ เพราะมันง่ายจะตายที่จะกดขี่ผู้หญิง แค่เรียกผู้หญิงว่าผู้หญิงเท่านั้นเอง

นี่ฟาสบินเดอร์พูดนะไม่ได้พูดเอง แต่ดูหนังเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่านี่คือหนังที่สะท้อนภาพของบทาสนทนานี้ได้อย่างน่าสนใจ

น่าจะเป็นหนังที่ชอบมากที่สุดของวสุนันท์ รู้สึกทุกอย่างมันลงตัวมากๆๆ และไม่ต้องพยายามเล่าเรื่องเหมือน ‘ดาว’ ด้วย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s