IN VANDA’S ROOM(PEDRO COSTA/2000/PORTUGAL)

A++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ราว กับการมองภาพเขียนเคลื่อนไหว หลังบานประตูที่เปิดแง้มไว้เพียงครึ่ง ถ้านี่คือตัวแทนของหนังดิจิตอล เราก็ไม่มีปัญหาที่คนจะถ่ายfilm 35 น้อยลงถ้าจะให้พูดตรงๆหนังมันไม่ได้แอทแทคเราในทันที แต่คล้ายกับBONES คือพอเวลาผ่านไป มันจะค่อยๆงอกเงยออกมา เสียงของการทำลายล้างบ้านที่ดังคลออยู่ แสงลอดช่องเล็กช่องน้อยของบานหน้าต่าง ควันบุหรี่ของแวนด้า ผนังสีเขียวเหมือนภาพวาด บทสนทนาเลื่อนลอยที่เราไม่มีวันเข้าใจ อะไรพวกนี้มันจะอวลอยู่

รู้สึกโชคดีที่ได้ดูหนังของเปโดร คอสต้า

เป็นที่เชื่อได้ว่าพอเวลาผ่านไป เราจะจดจำบรรดาฉากเล็กฉากน้อย แสงเล็กแสงน้อยของหนังได้อย่างรุนแรง แต่เราจะไม่สามารถอธิบายได้ว่าหนังเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร เขาให้เราเข้าไปแค่ครึ่งทาง สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่เรื่องราว แต่เป็นเสเล็กแสงน้อยพวกนั้น มือที่ยื่นอยู่ในความมืด หรือเด็กที่เคาะจักรยานกับขอบประตูบ้าน บทสนทนาเรื่องเข็มฉีดยาใช้ซ้ำ หรือเสียงขยี้ฟอยล์ อะไรแบบนั้น

จริงๆเราก็ไม่ได้จัดว่าตัวเอง’ตั้งใจดู’หนังของคอสต้านะ แต่ดูจากในคอมอาจจะหนักเกินไปจริงๆ ยังไงเสียหนังของคอสต้าก็เป็นการจ้องมองกึ่งลอบมองที่ไม่อนุญาตให้เราเจาะเข้าไปในตัวละครอยู่แล้ว

แต่มันเป็นหนังแบบ ซึมเข้าไปในตัวจริงๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s